مشخصات فردی و زندگینامه
نام:سید ابوالفضل
نام خانوادگی:میر محمدی
شهرت:میر محمدی زرندی
پست الکترونیک:mir-mohammadi@majleskhobregan.com
نخصص ها:فقه و اصول ، علوم قرآنی ، حقوق

زندگی نامه

 آیة‌الله‌ سید ابوالفضل‌ میرمحمدی‌ زرندی‌ در سال‌ 1302 هجری‌ شمسی‌ در بخش‌ «زاویه‌ زرند» از توابع‌ شهرستان‌ ساوه‌ در خانواده‌ای‌ مذهبی‌ دیده‌ به‌ جهان‌ گشود. تحصیلات‌ ابتدایی‌ را در زادگاهش‌ به‌ پایان‌ رسانید. در سال‌ 1320 ایامی‌ که‌ کیان‌ حوزه‌های‌ علمیه‌ در خطر بود و کمتر کسی‌ رغبت‌ به‌ تحصیل‌ علوم‌ حوزوی‌ داشت‌، روحیه‌ و علاقۀ وافرش‌ به‌ تحصیل‌ علوم‌ دینی‌ او را به‌ حوزه‌ مقدس‌ علمیۀ‌ قم‌ رهنمون‌ ساخت‌.
وی‌ پس‌ از فراگیری‌ علوم‌ اولیه‌ صرف‌، نحو، معانی‌ بیان‌ و منطق‌ در سال‌ 1325 جهت‌ زیارت‌ عتبات‌ عالیات‌ و ادامۀ تحصیل‌ عازم‌ عراق‌ شده‌ و توسط‌ دایی‌ مرحوم‌ والدش‌ «آیة‌الله‌ آقای‌ حاج‌ میرزا یحیی‌ زرندی‌ (ره‌)» که‌ از مجتهدین‌ مقیم‌ آن‌ دیار بود؛ در شهر کربلا حجره‌ای‌ اختیار کرد ولی‌ با اصرار پدر بازگشت‌، بواسطۀ وابستگی‌ عاطفی‌ که‌ به‌ ایشان‌ داشت‌، به‌ ناچار امر ادامۀ تحصیل‌ را در قم‌ پیگیری‌ نمود.
از همان‌ ابتدای‌ تحصیل‌ به‌ حداقل‌ امکانات‌ معیشتی‌ فراهم‌ شده‌ توسط‌ پدرش‌ که‌ به‌ امر کشاورزی‌ و کسب‌ اشتغال‌ داشت؛‌ بسنده‌ کرده‌ و از دریافت‌ شهریه‌ و وجوه‌ شرعی‌ امتناع‌ نمود و تا به‌ حال‌ نیز بدین‌ امر مقید بوده‌ است‌. ایشان‌ داماد فقیه‌ وارسته‌ «آیة‌الله‌ العظمی‌ مرحوم‌ آقای‌ حاج‌ سید احمد زنجانی ‌(ره‌)» می‌باشند که‌ همواره‌ این‌ وصلت‌ را از جمله‌ توفیقات‌ خود می‌دانند.
پس‌ از گذراندن‌ دروس‌ مقدماتی‌ در سطوح‌ عالیۀ حوزه‌، رسائل‌ را از محضر مرحوم‌ «آیة‌الله‌ حاج‌ شیخ‌ موسی‌ زنجانی‌ (ره‌)»، مکاسب‌ را از محضر مرحوم‌ «آیة‌الله‌ سید حسین‌ قاضی‌ (ره‌)»، کفایه‌ را از محضر حضرات‌ آیات:‌ «سید شهاب‌الدین‌ مرعشی‌ نجفی»‌ و «علامه‌ سید محمد حسین‌ طباطبایی ‌(ره‌)» و شرح‌ تجرید را از محضر مرحوم‌ «آیة‌الله‌ حاج‌ میرزا اسحاق‌ آستارایی‌ (ره‌)» تلمذ نمود.
حدود سال‌ 1328 از درس‌ خارج‌ فقه‌ و اصول‌ حضرات‌ آیات‌ عظام‌: «حجت‌ کوه ‌کمره‌ای‌» و «بروجردی‌ (رضوان‌ الله‌ علیهما)» حدود دو سال‌ بهره‌ برد. سپس‌ حضرت‌ «آیة‌الله‌ العظمی‌ آقای‌ حاج‌ سید محمد محقق‌ داماد (ره‌)» را به‌ عنوان‌ استاد درس‌ خارج‌ به‌ نحو مستمر اختیار نموده‌ و طی‌ 15 سال‌ یک‌ دورۀ کامل‌ اصول‌ و چندین‌ کتاب‌ فقهی‌ را از محضرشان‌ استفاده‌ نمود.
ایشان‌ در مقاطع‌ مختلف‌ تحصیل‌ حوزوی،‌ تدریس‌ مقطع‌ پایین‌تر را به‌ عهده‌ گرفته‌ و بیش‌ از 20 سال‌ به‌ تدریس‌ دروس‌ سطح‌ عالیه‌ حوزه‌ از قبیل‌ رسائل‌، مکاسب‌ و کفایتین‌ پرداخته‌ است‌. بیش‌ از 10 سال‌ نیز در دانشگاه‌ اقدام‌ به‌ تدریس‌ فقه‌ و علوم‌ قرآنی‌ در مقطع‌ دکتری‌ و کارشناسی‌ ارشد نموده‌ و پیوسته‌ نیز استاد راهنمای‌ رساله‌های‌ مختلف‌ دوره‌ دکتری‌ در دانشگاه‌ و حوزه‌ بوده‌ است‌. شایان‌ ذکر است‌ رتبۀ‌ دانشگاهی‌ ایشان‌ در بدو ورود به‌ فعالیت‌های‌ دانشگاهی‌ دانشیار اعلام‌ شده‌ و سپس‌ به‌ جهت‌ تألیف‌، تدریس‌، مدیریت‌ و سایر خدمات‌ دانشگاهی‌ رتبۀ‌ استادی‌ که‌ بالاترین‌ رتبۀ‌ علمی‌ دانشگاهی‌ است‌ به‌ وی‌ اعطا شده‌ است‌.
مباحثه‌ تفسیر قرآن‌ را از حدود سال‌ 1326 در روزهای‌ پنجشنبه‌ و جمعه‌ هر هفته‌ با دوستان‌ صمیمی‌ و هم دوره‌ای‌ خود همچون‌ حضرات‌ آیات‌: (مرحوم‌ آقای‌ حاج‌ سید مهدی‌ روحانی‌، مرحوم‌ آقای‌ حاج‌ شیخ‌ علی‌ احمدی‌ میانجی‌، مرحوم‌ حاج‌ شیخ‌ احمد آذری‌ قمی‌، حاج‌ سید عبدالکریم‌ موسوی‌ اردبیلی‌، حاج‌ سید اسماعیل‌ موسوی‌ زنجانی‌، مرحوم‌ حاج‌ شیخ‌ محمد حقی‌، حاج‌ شیخ‌ احمد پایانی‌، مرحوم‌ حاج‌ میرزا محمد امین‌ رضوی‌ و ...) آغاز نمود که‌ به‌ مرور مورد توجه‌ واقع‌ شده‌ و بر اعضای‌ آن‌ افزوده‌ گردید. این‌ جلسۀ‌ وزین‌ که‌ بیش‌ از پنجاه‌ سال‌ سابقه‌ دارد با نوساناتی‌ در ترکیب‌ اعضا کماکان‌ به‌ قوت‌ خود باقی‌ است‌.
ایشان‌ از همان‌ ایام‌ حضور در درس‌ خارج‌ فقه‌ و اصول‌ در جلسه‌ بحث‌ فقهی‌ که‌ حضرات‌ آیات:‌ «آقای‌ حاج‌ سید موسی‌ شبیری‌ زنجانی‌، مرحوم‌ آقای‌ حاج‌ سید مهدی‌ روحانی‌، مرحوم‌ آقای‌ حاج‌ شیخ‌ علی‌ احمدی‌ میانجی‌، مرحوم‌ حاج‌ شیخ‌ احمد آذری‌ قمی‌، آقای‌ حاج‌ سید جلال‌الدین‌ طاهری‌ اصفهانی‌، آقای‌ حاج‌ شیخ‌ عبدالرحیم‌ جودی‌» داشتند، حضور پیدا می‌کرد. این‌ جلسه‌ نیز اکنون‌ با تغییر برخی‌ اعضای‌ آن‌ ادامه‌ دارد.
آقای‌ میر محمدی‌ به‌ همراه‌ سایر فضلا و روحانیون‌ از مدافعین‌ نهضت‌ اسلامی‌ بوده‌ و در امضاء برخی‌ از اعلامیه‌ها علیه‌ رژیم‌ ستم شاهی‌ و حمایت‌ از حضرت‌ امام‌ نقش‌ داشته‌ است‌ که‌ از جمله‌ آن‌ می‌توان‌ به‌ ارسال‌ نامه‌ای‌ سرگشاده‌ با عنوان‌ «نامه‌ جمعی‌ از فضلاء حوزه‌ علمیه‌ قم‌ به‌ هویدا نخست‌ وزیر وقت‌ در خصوص‌ اعتراض‌ به‌ اقدامات‌ خلاف‌ قوانین‌ اسلام‌ و قانون‌ اساسی‌، جو خفقان‌ و سانسور، دستگیری‌ حضرت‌ امام‌ خمینی‌ و ...» اشاره‌ نمود.
در سال‌ 1364 با تصویب‌ شورای‌ عالی‌ انقلاب‌ فرهنگی‌ به‌ ریاست‌ دانشکده‌ الهیات‌ و معارف‌ اسلامی‌ دانشگاه‌ تهران‌ که‌ پس‌ از شهادت‌ آیة‌الله‌ دکتر مفتح‌ توسط‌ سرپرست‌ اداره‌ می‌شد، منصوب‌ گشت‌. وی‌ در مدت‌ یازده‌ سال‌ مسؤولیت‌ ضمن‌ تلاش‌ مؤثر جهت‌ راه‌اندازی‌ مجدد دوره‌ دکتری‌ و کارشناسی‌ ارشد و نیز افزایش‌ ظرفیت‌ پذیرش‌ دانشجویان‌ مقاطع‌ مذکور، از آنجایی‌ که‌ اهتمام‌ جدی‌ به‌ وحدت‌ حوزه‌ و دانشگاه‌ داشته‌ و خود نیز با ورود به‌ فعالیت‌های‌ مستمر دانشگاهی‌ از قبیل:‌ (مدیریت‌، تدریس‌ و تألیف)‌ از مصادیق‌ این‌ وحدت‌ به‌ شمار می‌رفت‌ از فضلاء شاخص‌ حوزه‌ با هدف‌ ارتقاء کیفی‌ سطح‌ تحصیلات‌ دانشجویان‌ جهت‌ تدریس‌ دعوت‌ می‌نمود.
شایان‌ ذکر است‌ این‌ توسعه‌ دانشکده‌ که‌ به‌ همت‌ ایشان‌ و با عنایت‌ بنیانگذار جمهوری‌ اسلامی‌ امام‌ خمینی‌ (ره‌)، رهبر معظم‌ انقلاب‌ حضرت‌ آیة‌الله‌ خامنه‌ای و مساعدت‌ رئیس‌ جمهور وقت‌ جناب‌ حجة‌الاسلام‌ والمسلمین‌ آقای‌ هاشمی‌ رفسنجانی‌ و ... در مساحتی‌ حدود 7000 متر صورت‌ گرفت‌، دانشکده‌ را از تنگنای‌ شدید فضای‌ آموزشی‌ و رفاهی‌ خارج‌ ساخت‌.